Etikettenprinters uitgelegd: thermisch of inkt, welk formaat, en wat de etiketten kosten

Papieretiketten zijn goedkoop en voor het meeste werk prima: verzendlabels, voorraaddozen, mapjes. Ze scheuren makkelijk en zijn niet bestand tegen vocht.
Kunststof etiketten — meestal polypropyleen of polyester — zijn waterbestendig, scheuren niet en kunnen tegen olie en schoonmaakmiddel. Ze kosten twee tot vier keer zoveel.
De keuze volgt de omgeving. Alles wat nat kan worden, buiten komt of langs iets schuurt, vraagt kunststof. Dat u er dan ook transfer bij nodig heeft in plaats van thermisch direct, spreekt vanzelf: een vervaagd etiket op een onverwoestbare drager helpt niemand.
Permanente lijm hecht binnen 24 uur onomkeerbaar. Dat wilt u bij verzendlabels en typeplaatjes, en niet op iets wat u later schoon wilt hebben.
Verwijderbare lijm laat na maanden nog los zonder resten. Handig voor prijskaartjes, tijdelijke aanduidingen en leenmateriaal. Hij hecht wel minder op ruwe ondergronden.
Vrieslijm blijft plakken op koude en licht vochtige oppervlakken tot ver onder nul. Gewone lijm doet dat niet: die wordt hard en laat binnen een dag los. Wie in een vriezer etiketteert en dat niet weet, staat wekelijks etiketten terug te plakken.
Glad en schoon — glas, gelakt metaal, gladde kunststof — is ideaal; daar hecht vrijwel elke lijm. Ruw karton gaat ook goed, want de lijm grijpt in de vezels.
Problematisch zijn oppervlakken met een lage oppervlaktespanning: polyetheen en polypropyleen, waar veel emmers, jerrycans en bakken van gemaakt zijn. Daar laat gewone lijm binnen dagen los en heeft u een speciale hechtlijm nodig.
Stof, vet en vocht op de ondergrond zijn de meest voorkomende oorzaak van loslatende etiketten. Even afnemen met een droge doek scheelt meer dan een duurdere lijm.
Bestel bij een nieuw etiket altijd eerst één rol. Plak er drie op de ondergrond waar ze straks op moeten, laat ze een etmaal liggen, en probeer er dan één af te trekken.
Controleer tegelijk of het formaat klopt met uw sjabloon en of de doorvoer soepel loopt. Te dik papier of een afwijkende rugstrook laat sommige printers haperen, en dat merkt u pas na een paar meter.
Pas als die proef goed uitpakt, bestelt u een doos. Dat is één keer een week wachten tegenover een kast vol etiketten die niet blijven zitten.
Bewaar rollen bovendien op kamertemperatuur en uit de zon. Etiketten die maandenlang in een koude schuur of achter een raam liggen, verliezen hechting nog voordat u ze gebruikt — en dan lijkt het alsof de lijm niet deugt terwijl het aan de opslag lag.
Vrijwel alle etiketlijm heeft tijd nodig om volledig te hechten. Direct na het plakken zit een etiket op een fractie van zijn uiteindelijke kleefkracht; pas na 24 uur is dat maximaal.
Dat verklaart waarom een etiket dat u meteen na het plakken lostrekt er zonder resten afgaat, terwijl hetzelfde etiket een dag later niet meer te verwijderen is.
Het betekent ook dat u een pas geëtiketteerde doos niet meteen moet stapelen of verslepen. Geef het een uur voordat er wrijving overheen gaat; dat scheelt losgeschoven hoeken en etiketten die half meekomen met de doos ernaast.
Vrijwel altijd omdat het gewone lijm is. Vraag om diepvriesetiketten; die zijn gemaakt om op koude en licht vochtige oppervlakken te hechten.
Alleen met verwijderbare lijm. Permanente lijm laat na een dag hechten resten achter, hoe voorzichtig u ook trekt.