Resolutie: wanneer is 203 dpi genoeg en wanneer niet?

Wat dpi hier betekent

De printkop bestaat uit een rij verwarmingselementen. Bij 203 dpi zitten daar ongeveer acht per millimeter, bij 300 dpi bijna twaalf. Meer elementen betekent fijnere lijnen en scherpere randen.

Anders dan bij een fotoprinter gaat het hier niet om mooiheid maar om leesbaarheid — door mensen én door scanners. Een barcode is een reeks strepen met exacte breedtes, en hoe fijner het raster, hoe nauwkeuriger die breedtes kloppen.

De meeste etikettenprinters in het lagere en middensegment zijn 203 dpi. Dat is geen bezuiniging; het is voor het merendeel van het werk gewoon genoeg.

Wanneer 203 dpi volstaat

Adreslabels, verzendlabels, voorraadetiketten met een gewone streepjescode, prijskaartjes met een leesbare prijs: dat gaat allemaal prima op 203 dpi. Ook grotere QR-codes leest elke scanner probleemloos.

De vuistregel is de tekstgrootte. Bij 203 dpi is alles vanaf ongeveer acht punt scherp genoeg; daaronder worden de letters korrelig en gaan dunne schreven verloren.

Voor barcodes geldt iets vergelijkbaars: zolang de smalste streep minstens twee printpunten breed is, zit u goed. Dat is bij normale etiketformaten vanzelf het geval.

Er speelt ook mee hoe ver de scanner van het etiket af staat. Een handscanner op tien centimeter leest een fijne code moeiteloos; een vaste scanner boven een lopende band op een halve meter niet. Bij grotere leesafstand wilt u juist een grovere code op een groter etiket, en dan helpt hogere resolutie u niets.

Wanneer u naar 300 gaat

Er zijn drie situaties waarin 203 dpi tekortschiet. De eerste is klein etiket met veel informatie: sieradenlabels, componentenlabels, ampullen — daar moet tekst van vijf of zes punt leesbaar blijven.

De tweede is een dichte tweedimensionale code, zoals een DataMatrix van een paar millimeter. Die bestaat uit blokjes die op 203 dpi in elkaar lopen, waardoor scanners hem afkeuren.

De derde is een logo of fijne lijntekening. Op 203 dpi worden diagonale lijnen zichtbaar getrapt; op 300 valt dat weg.

Er bestaat ook 600 dpi, maar dat is echt specialistenwerk — elektronica, laboratorium, farmacie.

Wat resolutie kost

Een hogere resolutie betekent meer verwarmingselementen die stuk kunnen, een duurdere printkop en een lagere printsnelheid: het apparaat moet meer punten aansturen per centimeter.

Daarnaast is een 300-dpi printkop bij vervanging duurder, en de printkop is nu eenmaal het onderdeel dat als eerste versleten raakt.

Kies dus niet standaard voor de hoogste resolutie. Kijk naar uw kleinste etiket en uw kleinste letter; is dat comfortabel op 203, dan levert 300 u alleen kosten op.

Wat u op een proefdruk controleert

Print voordat u een doos etiketten bestelt één vel met het echte ontwerp erop: uw kleinste letter, uw barcode en uw logo.

Kijk dan naar drie dingen. Zijn de dunne lijnen in het logo doorlopend of vallen ze weg? Zijn de letters op hun kleinste maat nog te lezen op armlengte? En scant uw eigen scanner de code in één keer, ook onder een hoek?

Dat laatste is de belangrijkste test. Een code die alleen recht van voren wordt gelezen, is in de praktijk een code die iedereen drie keer moet aanbieden — en dat kost bij honderd pakketten per dag meer tijd dan de aanschafprijs van een betere printer.